భారతదేశం మరియు యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్ (UAE) మధ్య కుదిరిన నూతన ఒప్పందాలు అంతర్జాతీయ స్థాయిలో ఒక సంచలనంగా మారాయి. ప్రధానమంత్రి నరేంద్ర మోదీ నేతృత్వంలో భారత్ అనుసరిస్తున్న వ్యూహాత్మక విదేశాంగ నీతి ఫలితంగానే ఈ ₹18 లక్షల కోట్ల (18 lakh crore) (సుమారు 200 బిలియన్ డాలర్ల) భారీ డీల్ సాధ్యమైంది. ఈ ఒప్పందం కేవలం వాణిజ్యానికి మాత్రమే పరిమితం కాకుండా, రక్షణ, ఇంధనం మరియు మౌలిక సదుపాయాల కల్పన వంటి 12 కీలక రంగాలలో ఇరు దేశాల మధ్య బంధాన్ని మరింత బలోపేతం చేసింది. ముఖ్యంగా 2032 నాటికి ద్వైపాక్షిక వాణిజ్యాన్ని 200 బిలియన్ డాలర్లకు పెంచాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకోవడం, భారత ఆర్థిక వ్యవస్థను 5 ట్రిలియన్ డాలర్ల దిశగా నడిపించడంలో కీలక పాత్ర పోషించనుంది. ఈ పరిణామం చైనా మరియు పాకిస్థాన్లకు ఒక బలమైన హెచ్చరికగా నిలుస్తోంది, ఎందుకంటే గల్ఫ్ ప్రాంతంలో భారత్ తన పట్టును విపరీతంగా పెంచుకుంటోంది.
ఈ ఒప్పందంలోని అత్యంత ఆసక్తికరమైన అంశం అణుశక్తి రంగంలో సహకారం. సివిల్ న్యూక్లియర్ ఎనర్జీ మరియు అణు రియాక్టర్ల అభివృద్ధిలో యూఏఈతో కలిసి పనిచేయాలని భారత్ నిర్ణయించడం ఒక చారిత్రక అడుగు. బరాకా అణు విద్యుత్ ప్లాంట్ వంటి భారీ ప్రాజెక్టులను నిర్వహిస్తున్న యూఏఈ అనుభవం భారత్కు ఇంధన భద్రత విషయంలో ఎంతో తోడ్పడుతుంది. అలాగే, ప్రధానమంత్రి మోదీ యూఏఈ ఇన్వెస్టర్లను భారత మౌలిక సదుపాయాల నిధి (NIIF) లో భాగస్వాములు కావాలని ఆహ్వానించారు. దీనివల్ల దేశంలో రోడ్లు, రైల్వేలు మరియు పోర్టుల అభివృద్ధికి భారీగా విదేశీ పెట్టుబడులు రానున్నాయి. ఈ వ్యూహాత్మక భాగస్వామ్యం వల్ల భారత్ ఇప్పుడు చమురు అవసరాల కోసం కేవలం దిగుమతిదారుగానే కాకుండా, ఇంధన రంగంలో ఒక వ్యూహాత్మక భాగస్వామిగా ఎదిగింది.
భారత్-యూఏఈ మధ్య పెరుగుతున్న ఈ సాన్నిహిత్యం చైనా మరియు పాకిస్థాన్లకు ఎందుకు దడ పుట్టిస్తోంది అనేదానికి స్పష్టమైన కారణాలు ఉన్నాయి. చైనా తన 'బెల్ట్ అండ్ రోడ్ ఇన్షియేటివ్' (BRI) ద్వారా ప్రపంచ వాణిజ్యాన్ని శాసించాలని చూస్తుంటే, దానికి ప్రతిగా భారత్ 'ఇండియా-మిడిల్ ఈస్ట్-యూరప్ ఎకనామిక్ కారిడార్' (IMEC) ను ప్రవేశపెట్టింది. ఈ కారిడార్లో యూఏఈ ఒక ప్రధాన కేంద్రంగా ఉంది. ఈ భారీ ఒప్పందం వల్ల చైనా యొక్క ప్రాబల్యం అరబిక్ సముద్రం మరియు గల్ఫ్ ప్రాంతంలో తగ్గే అవకాశం ఉంది. మరోవైపు, దశాబ్దాలుగా ఇస్లామిక్ దేశాల మద్దతు కోసం ప్రయత్నిస్తున్న పాకిస్థాన్కు ఇది ఒక పెద్ద దౌత్యపరమైన దెబ్బ. అరబ్ దేశాలు ఇప్పుడు పాకిస్థాన్ను కాదని, భారత్ యొక్క ఆర్థిక శక్తిని మరియు స్థిరత్వాన్ని నమ్ముతున్నాయి. ఇది పాకిస్థాన్ను అంతర్జాతీయ వేదికపై మరింత ఒంటరిని చేస్తోంది.
ఈ ఒప్పందాల్లో భాగంగా ఆహార భద్రత కోసం ఫుడ్ పార్కుల ఏర్పాటు, డిజిటల్ చెల్లింపుల కోసం యూపీఐ (UPI) అనుసంధానం మరియు టెక్నాలజీ ట్రాన్స్ఫర్ వంటి అంశాలు కూడా ఉన్నాయి. దీనివల్ల కేవలం ప్రభుత్వాల మధ్యే కాకుండా, ఇరు దేశాల ప్రజల మధ్య కూడా ఆర్థిక సంబంధాలు మెరుగుపడతాయి. ప్రధానమంత్రి మోదీ యొక్క ఈ 'మాస్టర్ ప్లాన్' భారత్ను గ్లోబల్ సప్లై చైన్లో ఒక నమ్మదగ్గ భాగస్వామిగా నిలబెడుతోంది. యూఏఈ వంటి ధనిక దేశం భారత్లో ఇంత భారీగా పెట్టుబడులు పెట్టడం అంటే అది భారత మార్కెట్పై ఉన్న నమ్మకానికి నిదర్శనం. భవిష్యత్తులో ఈ భాగస్వామ్యం మరిన్ని రంగాలకు విస్తరించి, దక్షిణాసియాలో భారత్ను ఎదురులేని శక్తిగా మారుస్తుందనడంలో ఎటువంటి సందేహం లేదు.
