- తండ్రిపై కోపంతోనేనా?: "కొరియాను మా నుండి ఎలా లాక్కుంటావు?
- కిటికీ అంచున కూర్చుని.. ఒకరినొకరు హత్తుకుని 9వ అంతస్తు నుండి దూకేశారు!
ఉత్తరప్రదేశ్లోని ఘజియాబాద్లో గుండెల్ని పిండేసే ఉదంతం చోటుచేసుకుంది. ఒకే కుటుంబానికి చెందిన ముగ్గురు మైనర్ సోదరీమణులు తమ అపార్ట్మెంట్ 9వ అంతస్తు నుండి దూకి ప్రాణాలు కోల్పోయారు. బుధవారం తెల్లవారుజామున 2 గంటల సమయంలో 'భారత్ సిటీ' నివాస సముదాయంలో ఈ విషాదం జరిగింది. చనిపోయిన వారిలో నిషిక (16), ప్రాచి (14), మరియు పాఖి (12) ఉన్నారు. ఈ ఘటన కేవలం ఒక ఆత్మహత్య మాత్రమే కాకుండా, నేటి తరం పిల్లల్లో పెరుగుతున్న డిజిటల్ అడిక్షన్ మరియు మానసిక ఒత్తిడికి అద్దం పడుతోంది.
ఈ ఘటనకు సంబంధించిన పూర్తి వివరాలు.. అదే అపార్ట్మెంట్లో నివసించే అరుణ్ కుమార్ అనే వ్యక్తి ఈ దారుణాన్ని కళ్లారా చూశారు. తెల్లవారుజామున 2 గంటల సమయంలో పెద్దమ్మాయి కిటికీ అంచున కూర్చుని ఉండగా, మిగిలిన ఇద్దరు అమ్మాయిలు ఆమెను గట్టిగా హత్తుకుని ఉన్నారు. మొదట పెద్దమ్మాయి వెనక్కి వాలి కింద పడిపోగా, మరుక్షణమే మిగిలిన ఇద్దరు కూడా దూకేశారు. అందరూ అక్కడికక్కడే మృతి చెందారు.
సుమారు 10 సార్లు ఫోన్ చేసినా ఆంబులెన్స్ గంటన్నర ఆలస్యంగా (తెల్లవారుజామున 3:15 గంటలకు) వచ్చిందని స్థానికులు ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. పోలీసులు సంఘటనా స్థలంలో ఒక డైరీని, సూసైడ్ నోట్ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అందులోని అంశాలు అందరినీ దిగ్భ్రాంతికి గురిచేస్తున్నాయి. ఆ అమ్మాయిలు కొరియన్ పాప్ (K-Pop), కొరియన్ డ్రామాలు మరియు అక్కడి సంస్కృతికి ఎంతలా బానిసలయ్యారంటే.. తాము భారతీయులం కాదని, కొరియన్లమని నమ్మేవారు. తమలో తాము కొరియన్ పేర్లతోనే పిలుచుకునేవారు.
తండ్రి చేతన్ కుమార్ వారిని మందలించడం, ఫోన్ లాక్కోవడంపై వారు తీవ్ర అసహనంతో ఉన్నారు. "సారీ పాపా.. కొరియానే మా జీవితం. దానిని మా నుండి దూరం చేసే ధైర్యం నీకెలా వచ్చింది?" అని డైరీలో రాశారు. వీరు ఒక కొరియన్ 'లవ్ గేమ్'కు బానిసలయ్యారని, అందులో ఇచ్చిన 50 టాస్క్లలో భాగంగానే ఈ అఘాయిత్యానికి పాల్పడ్డారనే అనుమానాలను పోలీసులు విచారిస్తున్నారు.
పోలీసుల ప్రాథమిక విచారణలో ఈ అమ్మాయిల జీవితం చాలా ఒంటరిగా సాగిందని తేలింది. కరోనా సమయం నుండి వీరు స్కూలుకు వెళ్లడం మానేశారు. ఇరుగుపొరుగు వారితో మాట్లాడేవారు కాదు. తండ్రి ఇద్దరు భార్యలతో (ఒకే ఇంటిలో) ఉండటం, ఆర్థిక ఇబ్బందులు, మరియు తండ్రి ఫోన్ అమ్మివేయడం వంటి అంశాలు వారిని మరింత కుంగదీశాయి. వారి గది గోడలపై "నేను చాలా ఒంటరిని", "నా జీవితం శూన్యం" వంటి రాతలు వారి మానసిక స్థితికి నిదర్శనంగా నిలిచాయి.
ఈ ఘోర కలి మనకు ఇచ్చే పాఠం ఒక్కటే.. పిల్లల డిజిటల్ అలవాట్లపై కన్నేసి ఉంచాలి. స్మార్ట్ఫోన్ అడిక్షన్ అనేది ఒక వ్యాధిలా మారుతోంది. పిల్లలతో గడపడం, వారి సమస్యలను వినడం మరియు అవసరమైతే కౌన్సెలింగ్ ఇప్పించడం చాలా ముఖ్యం.
